เพื่อนสนิทท้องติดกัน 1 : เพื่อนสนิทท้องติดกัน

855 คำ
ครืด~ ครืด~ เสียงโทรศัพท์มือถือดังขึ้น เกลที่พึ่งจะผล็อยหลับด้วยความอ่อนเพลีย ค่อยๆ ควานมือไปตามที่นอนเพื่อหาโทรศัพท์โดยที่ไม่ยอมลืมตาขึ้นมามอง "ฮัลโหล!" "แกอยู่ไหนทำไมยังไม่มา" กฤษณ์กรอกเสียงมาตามสาย ฟังจากน้ำเสียงแล้ว เกลก็รู้ได้ทันทีว่าเขาโกรธมาก "บอกแล้วไงว่าไม่ไป" เธอปฏิเสธคำชวนของเพื่อนสนิท แม้คืนนี้เป็นคืนวันศุกร์สุดสัปดาห์ก็ตาม เพราะวันนี้เธอทำงานเหนื่อยมาทั้งวัน สิ่งเดียวที่เธอต้องการในตอนนี้คือการนอนไม่ใช่การออกไปเที่ยวผับเที่ยวบาร์ "แกงอนอะไรฉัน...ทำไมไม่มา" กฤษณ์ถามด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูก็รู้ว่าเขาโกรธเธอมาก เพราะที่ผ่านมาเกลไม่เคยปฏิเสธคำชวนของกฤษณ์เลยสักครั้ง ตั้งแต่สมัยเรียนมหาวิทยาลัยแล้ว "งอนอะไร!" "ฉันจะไปรู้กับแกเหรอ" กฤษณ์ตวาดมาตามสายเสียงดังจนเกลเอาโทรศัพท์ออกจากหูแทบไม่ทัน "อย่ามาพูดไร้สาระ แค่นี้นะฉันจะนอน" เกลรีบกดวางสาย ก่อนที่กฤษณ์จะชวนเธอทะเลาะไปมากกว่านี้ เธอไม่อยากจะทะเลาะเพราะเรื่องไร้สาระจนเสียเวลานอน ตู้ด~ ตู้ด~ ตู้ด~ "เกล! เกล!" "เชี้ยเอ้ย! กดวางสายจนได้" กฤษณ์มองหน้าจอโทรศัพท์มือถืออย่างไม่ค่อยจะสบอารมณ์ ทันใดนั้นเขาก็ลุกพรวดขึ้นจากเก้าอี้ วันนี้เขาต้องรู้ให้ได้ว่าแกลงอนเขาเพราะเรื่องอะไร "เฮ้ยกฤษณ์! นั่นมึงจะไปไหน" ธนนท์เอ่ยถามกฤษท์ทันที่ที่เห็นเพื่อนลุกจากเก้าอี้ ทั้งที่พึ่งจะมาถึงได้ไม่นาน "กลับ!" "ทำไมมึงกลับเร็วจังเพิ่งจะมาเองไม่ใช่หรอ" "กูไม่มีอารมณ์" "เกลไม่มามึงไม่มีอารมณ์กินเหล้าเลยเหรอวะ" "เปล่า! เกลมันเกี่ยวอะไรด้วย" "กูจะไปรู้กับพวกมึงเหรอ เห็นตัวติดกันตลอด ถ้ากูไม่รู้จักพวกมึงตั้งแต่สมัยเรียน กูคงคิดว่ามึงสองคนเป็นผัวเมียกัน" "ปากมึงนี่น่าเตะจริงๆ" กฤษณ์เอ่ยขึ้น ก่อนจะยกขาขึ้นทำท่าทำทางเหมือนจะเตะ "กูล้อเล่นน่า" "เชี้ย! มึงนี่วอนตีนกูจริงๆ" "กูพูดเล่น มึงก็จริงจังไปได้" "กูกลับละ! คุยกับมึงเปลืองน้ำลาย" "อย่าให้กูรู้นะว่ามึงแอบไปหาเกล" "ไอ้เชี้ย! แม่งล้อไม่เลิก" "ฮ่าๆ ...เหมือนมึงจะเขินนะไอ้กฤษณ์" ธนนท์เห็นท่าทางของกฤษณ์แล้วก็อดที่จะแซวไม่ได้ "เขินพ่อง!" กฤษณ์เอ่ยกับเพื่อนก่อนที่จะหมุนตัวแล้วเดินออกไปยังลานจอดรถ จุดหมายปลายทางของกฤษณ์คือคอนโดของเกลไม่ใช่บ้านอย่างที่เขาบอกกับเพื่อน ความสัมพันธ์อันลึกซึ้งระหว่างเขากับเกลเพื่อนในกลุ่มไม่มีใครรู้สักคน ทุกอย่างเกิดขึ้นเพราะความเมา เขากับเกล พลาดมีอะไรกันในวันที่กินเลี้ยงฉลองเรียนจบ นับตั้งแต่วันนั้นก็เป็นระยะเวลาสามปีแล้วที่ทั้งเขาและเกลอยู่ในสถานะเพื่อนสนิทท้องติดกัน @ คอนโดของเกล กฤษณ์เปิดประตูห้องเข้ามาก็เจอแต่ความมืด เขาจึงเดินไปที่ห้องนอนของเกล พอเปิดประตูเข้าไปก็เห็นเจ้าของห้องนอนหลับใหลอยู่ในความมืด เขาเปิดไฟหัวเตียงอย่างเบามือ ทันทีที่เห็นใบหน้าสวยนอนหลับตาพริ้มอย่างมีความสุข ความโกรธเมื่อสักครู่ก็หายไปจนหมดสิ้น "อื้อ..." เกลส่งเสียงออกมาด้วยความรำคาญ พร้อมทั้งปัดมือที่กำลังลูบไล้เนินเนื้ออวบอูมออก ถึงเธอจะไม่ได้ลืมตาขึ้นมาดู เธอก็รู้ว่าคนที่อยู่บนเตียงตอนนี้คือกฤษณ์ เพราะเธอจำทุกอย่างที่เป็นเขาได้เป็นอย่างดี โดยเฉพาะกลิ่นกายที่คุ้นเคย กฤษณ์รู้ดีเวลาที่เกลอยู่ที่ห้องเธอชอบโนบรา รอยยิ้มผุดขึ้นบนใบหน้าหล่อ เขาล้วงมือเข้าไปลูบไล้กลีบสวยที่อยู่ใต้ชุดนอนตัวบางอย่างหลงใหล "อื้อ...อย่ากวน" กฤษณ์ไม่ได้สนใจฟังในสิ่งที่เกลห้าม เขาค่อยๆ แทรกนิ้วเข้าไปในโพรงนุ่มที่ตอนนี้เปียกแฉะเรียบร้อยแล้ว "จิ๊! บอกว่าอย่ากวนไง" "แกทำไมไม่ออกไปหาฉัน" "ก็บอกว่าง่วงไง" "แกโกรธที่ฉันไปกินข้าวเที่ยงกับจุ๊บแจงเหรอ" "ฉันมีสิทธิ์โกรธแกด้วยเหรอ เราไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อย" "เป็นเพื่อนกันไง" "เออ! เป็นเพื่อนกัน แกเอามือออกจากรูฉันได้แล้ว ฉันจะนอน" เกลตะคอกใส่กฤษ์ด้วยความโกรธ เธอจับมือที่กำลังกระแทกเข้าออกรูเสียวของเธอออก แล้วนอนหันหลังให้กับ กฤษณ์ เกลไม่ชอบเวลาที่กฤษณ์ตอกย้ำสถานะของเธอว่าเป็นแค่เพื่อนของเขาเท่านั้น ทั้งๆ ที่เขามักจะมีอะไรกันกับเธอทุกครั้งที่มีโอกาส อีกอย่างใจเธอมันก็คิดเกินคำว่าเพื่อนไปตั้งนานแล้ว ............................................................ ฝากกดติดตาม/ กดหัวใจ❤️ด้วยนะคะ ............................................................
อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม