เสียงประตูคอนโดเปิดออกในเวลาเกือบห้าทุ่ม เจนก้าวเข้ามาด้วยหัวใจเต้นแรงไม่เป็นจังหวะ ร่างกายอ่อนแรงจากสิ่งที่เพิ่งผ่านมา แต่ก็ต้องพยายามตั้งสติให้ดูเหมือนกลับมาจากการทำงานตามปกติ
ห้องนอนใหญ่ยังปิดไฟมืดสนิท บ่งบอกว่าอาร์ทอาจเข้านอนไปแล้ว หรือไม่ก็ยังอยู่ในห้องทำงาน เธอชะงักอยู่หน้าประตูแล้วเงี่ยหูฟัง แต่ในห้องมีเพียงความเงียบสงัด เธอจึงถอนหายใจยาวออกมาอย่างโล่งอก
เธอรีบถอดเสื้อผ้าเปลี่ยนเป็นชุดอยู่บ้าน แล้วตรงไปห้องน้ำล้างหน้าล้างตัวอย่างรวดเร็ว น้ำเย็นที่ไหลผ่านผิวกายไม่อาจลบความร้อนวูบวาบและสัมผัสของชาญที่ยังฝังแน่นอยู่ได้เลย
ทุกสัมผัสของเขา ทุกจูบ ทุกแรงกอดยังคงชัดเจน แม้ร่างกายจะสะอาด แต่ในใจยังเต็มไปด้วยร่องรอยบาป
เจนเดินออกมาจากห้องน้ำอย่างระมัดระวัง เธอไม่กล้าเปิดประตูห้องนอนใหญ่ เกรงว่าอาร์ทจะตื่นขึ้นมากลางดึกและจับพิรุธได้ สุดท้ายเธอเลือกเดินไปยังห้องรับแขกแทน
ร่างบางล้มตัวลงบน
