เสียงประตูคอนโดดัง แกร๊ก! เจนแทรกตัวเข้ามาช้าๆ ความเพลียผสมกับความร้อนแรงที่ยังหลงเหลือทำให้ขาเธอสั่นระริกเล็กน้อย หัวใจเต้นถี่เมื่อนึกถึงภาพที่เพิ่งเกิดขึ้นบนโซฟาของชาญ
แต่ทันทีที่เธอปิดประตูเธอก็ต้องสะดุ้ง ร่างสูงของอาร์ท ซึ่งเป็นสามีนั่งกอดอกอยู่บนโซฟากลางห้องรับแขก ไฟห้องสลัวๆ ส่องให้เห็นใบหน้าที่เครียดจัด
"เจน! ไปไหนมา ทำไมกลับดึกขนาดนี้"
น้ำเสียงกดต่ำ ไม่ได้ดัง แต่กลับกดดันจนเจนแทบหายใจไม่ออก
เธอกะพริบตาถี่ พยายามเรียบเรียงคำตอบ ทั้งที่ในหัวเต็มไปด้วยภาพร่างกำยำของชาญที่ยังติดตรึงไม่เลือน
"เอ่อ…เจนเคลียร์งานที่บริษัทนิดหน่อยค่ะ เลยกลับช้า"
เจนโกหกเสียงเบาหวิว มือรีบวางกระเป๋าลงเหมือนหาที่พึ่ง
อาร์ทมองสบตาเธอ แววตาคมกริบจับผิด
"ทำงาน? ดึกขนาดนี้?"
"แวะดื่มกับเพื่อนด้วย"
เจนตอบเสียงเบา หัวใจเต้นแรง ความกังวลตีรวนผสมกับความรู้สึกผิดที่แล่นวูบเข้ามา แต่ในอกลึกๆ ก็ยังคงซ่านวาบ
