เสียงเนื้อกระทบกันดังถี่ขึ้นเรื่อยๆ จนเจนแทบกลั้นเสียงไม่ไหว เธอกัดริมฝีปากจนเลือดซึม มือบางจิกพนักโซฟาแน่นเหมือนจะฉีกผ้าออกเป็นริ้ว
"อื้มม…ชะ…ชาญ…เจนเสียว...อ๊ะ...อ๊าา"
เธอเผลอครางแผ่วเบา ร่างเล็กสะท้านระริกทุกครั้งที่เขากระแทกท่อนเอ็นเข้ามา
ชาญก้มลงประกบปากบดกลืนเสียงครางนั้นไว้ ขณะเดียวกันมือหนาก็เลื่อนไปโอบกอดอกอิ่มของเธอบีบเคล้นอย่างหนักแน่น
"ครางออกมาเถอะเจน…เขาไม่ตื่นหรอก มีแต่ผมเท่านั้นที่ได้ยินเสียงครางของคุณ"
ชาญกระซิบเสียงพร่า แรงกระแทกรัวถี่ขึ้นจนร่างเจนสั่นสะท้าน มือเธอหลุดจากพนักโซฟามาปิดปากตัวเองแทน ดวงตาเอ่อคลอด้วยน้ำตาแห่งความเสียวซ่าน ก่อนที่ร่างบางจะกระตุกถี่ๆ แล้วปลดปล่อยน้ำหวานออกมาครั้งแรก
"อ๊ะ...อ๊ายยย..."
ชาญไม่หยุดแม้ร่างเธอจะอ่อนแรง เขายกขาเรียวของเธอพาดขึ้นบนโต๊ะข้างโซฟา ดันสะโพกกระแทกแรงขึ้นกว่า เดิม เจนหอบหายใจถี่เหมือนจะขาดใจ เสียงครางพร่าหวานเล็ดลอดอ
