หลังจากที่พ่อกับแม่ออกจากบ้านไปได้สักพักน้ำหนึ่งไปที่บ้านของดนัย เธอได้แต่หวังว่าผู้หญิงคนนั้นจะไม่อยู่ที่บ้านของเขา แต่ทุกอย่างก็ไม่ได้เป็นอย่างที่เธอคิดเอาไว้ เพราะเธอเห็นรถไม่คุ้นตาจอดอยู่หน้าบ้านของเขา "อย่าบอกนะว่าเป็นผู้หญิงคนนั้น" น้ำหนึ่งพูดกับตัวเองก่อนจะเดินเข้าไปในบ้านของดนัย น้ำหนึ่งแอบเบะปากเมื่อเห็นผู้หญิงคนนั้นนั่งอยู่ในห้องรับแขกอยู่ก่อนแล้ว "วันนี้หนึ่งขอฝากท้องที่บ้านลุงนัยได้ไหมคะ" น้ำหนึ่งแสร้งมองไม่เห็นผู้หญิงอีกคนที่นั่งอยู่ข้างๆ ดนัย ก่อนจะบอกกับเขาเสียงใส "ได้สิ!" "ขอบคุณนะคะ ลุงนัยใจดีที่สุดเลย" น้ำหนึ่งเอ่ยขอบคุณด้วยน้ำเสียงน่ารัก เธอนั่งลงข้างๆ ดนัยแล้วเกาะแขนเขาเอาไว้ พร้อมทั้งส่งยิ้มให้คุณลุงข้างบ้านจนตาหยี "แล้วคนนั้นคือ..." น้ำหนึ่งถามพลางมองเลยไปที่ผู้หญิงที่นั่งอยู่ข้างๆ ดนัยด้วยแววตาที่ใสซื่อ ราวกับว่าเธอไม่เคยเห็นผู้หญิงคนนั้นมาก่อน ทั้งที่ความจร

