“ไม่ดี!!! ไปว่ายใหม่” เสียงโค้ชตวาดดังลั่น
“ค่ะโค้ช” ฉันตะโกนลั่นไม่ต่างกันแล้วก็ว่ายอีกครั้ง แต่สถิติก็ยังไม่ดีเท่าที่ควรจะเป็น
“ช่วงนี้เป็นอะไร ทำไมถึงแย่ยิ่งกว่าตอนนั้นอีก ใกล้จะร่วมเก็บตัวทีมชาติแล้วนะ ขืนเป็นแบบนี้มีหวังได้หลุดทีมชาติง่าย ๆ แน่”
“จะพยายามค่ะ!!!” ฉันจะพยายามฝึกซ้อมหนักแต่ก็ไม่ดีขึ้นเท่าที่ควร และถูกเรียกคุยเป็นการส่วนตัวสองต่อสองกับโค้ชเพื่อพูดถึงปัญหาที่เกิดขึ้น
“ใบหม่อน...ฟอร์มเธอไม่เคยตกแบบนี้ มันเกิดอะไรขึ้นบอกโค้ชได้ไหม โค้ชจะได้ช่วยเธอได้ทัน”
“ไม่มีอะไรนี่คะ” ฉันก้มตาตอบโกหกไปดื้อ ๆ แต่ดูเหมือนโค้ชจะไม่เชื่อ
“สีหน้าเธอเครียดขนาดนี้ ใครมาเห็นก็ต้องมองออกว่าเธออารมณ์ไม่ดี บอกมามันเกิดอะไรขึ้น”
“...” ฉันนิ่งเงียบช่างใจ แต่น้ำตาคลอเบ้าแต่ยังพอฮึบไว้ได้ เพราะที่ผ่านมาระหว่างซ้อม ก็มีออกไปทานข้าวกับติณณ์บ้าง แต่ข่าวลับจากเพื่อนสาวที่ว่าติณณ์แอบไปเที่ยว หรือเจอเข
