ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ ว่าพ่อกับแม่มาส่งฉันที่สนามบินด้วย แถมทีท่าก็ไม่กังวลหรือเป็นห่วงฉันสักนิด
“คุณพ่อคะ คุณแม่คะ ไม่ห่วงลูกสาวคนนี้หน่อยเหรอคะ”
“ให้พ่อกับแม่ห่วงเรื่องอะไรล่ะ”
“ก็ลูกสาวไปเที่ยวกับผู้ชายสองต่อสองเลยนะคะ” ฉันพูดแบบนั้นออกไป พ่อกับแม่ถึงกับหัวเราะลั่น ติณณ์เองยังหัวเราะเลย
“ขำกันทำไมค่ะ...”
“งั้นถ้าตอนนี้ แม่ไม่ให้ลูกไปแล้วล่ะ”
“ช้าไปแล้วค่ะ” จริง ๆ ก็แค่เย้าแหย่กันขำ ๆ พ่อฉันไม่ได้พูดอะไรกับฉันเลย แต่กลับเดินไปหาติณณ์ที่ถือกระเป๋าสามใบอยู่ด้านหลังฉัน
“ไอ้หนุ่ม พ่อฝากลูกสาวพ่อด้วยนะ อย่าคิดจะทำให้ลูกสาวพ่อเสียใจล่ะ ไม่งั้น...” พ่อฉันสีหน้าตอนพูดจริงจังมากจนฉันต้องไปแทรกตัวระหว่างพวกเขา
“พ่ออย่าขู่แฟนหม่อนสิคะ เกิดลูกสาวคนนี้ขึ้นคานขึ้นมาหนูจะโกรธพ่อแน่” ฉันทำหน้าบึ้งใส่พ่อ จนตอนนี้ทุกคนหัวเราะกันอีกครั้ง
“ยัยลูกคนนี้ ก็ไม่เหนียมอายเอาซะเลย”
“ด้านได้อายอดค่ะ คนนี้ห
