“แล้วถ้าเราทะเลาะกันล่ะ” เขาพึมพำออกมาเบา ๆ เพื่อเน้นย้ำกับตัวเองว่าวันนี้พวกเราทะเลาะกัน แน่นอนว่าเป็นเขาที่หาเรื่องเธอก่อน โมโหเธอก่อน และใช้อารมณ์ก่อน เขาถึงได้อยู่สภาพนี้
“ทำไมกัน ทำไมต้องเป็นเธอด้วย”
ระหว่างที่กำลังเหม่อลอย โทรศัพท์ของเขาที่วางอยู่บนโต๊ะก็สั่นเพราะมีการแจ้งเตือน ก่อนจะพบว่าเป็นข้อความจากนำทัพ ลูกพี่ลูกน้องของเขา
นำทัพ : ค่าซ่อมรถน่าจะจ่ายกับเซริมเลยนะ
เมื่ออ่านข้อความจบ เขาก็แค่นเสียงออกมาอย่างเยาะเย้ยตัวเองทันที แค่เพียงชื่อเรียกสั้น ๆ ของเธอ เขายังไม่มีสิทธิ์เลยด้วยซ้ำ ความรู้สึกด้านชาและหนาวเหน็บทำให้มือเขาสั่นน้อย ๆ
ก่อนจะใช้ศีรษะพิงกับพนักพิงอย่างหมดแรง นัยน์ตาที่จ้องมองเพดานมันรู้สึกปวดขึ้นมา ทั้งยังร้อนผ่าวไปหมดนี่ไม่ใช่เขาเลยสัก คนอย่างเขาต้องไม่ใช่แบบนี้
เพล้ง!
รองเท้าหนังอย่างดีถีบขวดเหล้าจนตกแตก แม้แต่เศษเล็ก ๆ ยังกระเด็นบาดมือเขา และก็ฉุกคิดขึ้น
