นัยน์ตาร้อนแรงที่แฝงความรู้สึกบางอย่างของเขา ยังคงผุดขึ้นมาในสมอง เธอยังจำได้ว่าชั่วขณะที่เขาจ้องมองมา มันทำให้เธอเผลอกลั้นหายใจ และรับรู้ว่าก้อนเนื้อในอกมันเต้นแรงมากแค่ไหน คำพูดแสนหยาบคายแต่โผงผางตรงประเด็นทำให้เธอแค่นเสียงหัวเราะออกมา
“นั่งยิ้มอะไรอยู่คนเดียว”
“มาได้ไงเนี่ย?”
เธอยกยิ้มอย่างแปลกใจที่เห็นมีล่า เพราะวันนี้ไม่มีวิชาเรียนรวมที่หลายสาขาเรียนด้วยกัน ส่วนวิชาแยกของแต่ละสาขานั้นเธอก็ไม่รู้ว่าจะเรียนตึกเดียวกันไหม
“วันนี้มีเรียนวิชาของสาขา แต่ห้องที่เรียนประจำแอร์เสีย อาจารย์เลยให้มาที่ตึกนี้แทนน่ะ” มีล่าทำหน้าสุดเซ็ง
“อะไรเนี่ยมหา’ลัยเอกชนชั้นนำ แต่แอร์เสียเนี่ยนะ อธิการลืมให้งบฝ่ายซ่อมบำรุงไหมทำไมห่วยแบบนี้เนี่ย”
“นั่นแหละ ร้อนโคตร” มีล่าทำหน้าเหยเกพลางยกมือขึ้นมาพัด เธอจึงหัวเราะออกมาเบา ๆ
“เออนี่ว่าจะถาม แกไม่ได้เข้ามาอ่านข่าวที่ฉันส่งให้เลย” มีล่าหน้างอเมื่อเอ่ยถึ
