เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น ทำให้เราทั้งคู่ต่างหันขวับไปมองยังโซฟาอีกตัวที่มีโทรศัพท์สองเครื่องวางอยู่ข้างกัน และบังเอิญที่ไม่ได้ตั้งสั่นเหมือนกัน ด้วยสัญชาตญาณทำให้เราหันมามองหน้ากัน ก่อนจะต่างคนต่างพุ่งไปคว้าเอาโทรศัพท์
หมับ!
ทั้งคิลล์และดาน่าต่างคว้าโทรศัทพ์แทบจะพร้อม ๆ กัน ก่อนจะเห็นว่าของใครนิ่งสนิทไร้ความเคลื่อนไหว และเครื่องที่มีสายเรียกเข้ามาก็คือของ คิลล์
เขามองหน้าเธอสักพัก ทั้งที่ปกติก็จะกดรับและกระแทกเสียงถามปลายสายเลย แต่เมื่อเห็นดาน่ามองอยู่ จึงหันหน้าจอไปให้เธอดูซึ่งมันปรากฏชื่อคนโทรเข้ามาว่า ‘ไคลล์’ เขาเห็นเธอทำหน้าแปลก ๆ จึงหัวเราะก่อนจะกดรับพร้อมเปิดลำโพง
“เออ”
[ออกมาสนาม] ไคลล์เอ่ยเสียงเย็น โดยไม่อธิบายอะไร
“ไม่ไป”
[ไอ้รามอยู่สนามเถื่อน ไม่มาจริงดิ?] คิลล์ที่ทำหน้าหงุดหงิดเพราะโดนบังคับถึงกับผุดลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็ว แม้ว่าขาจะเจ็บแต่ไม่เป็นอุปสรรคเลยแม้แต่น้อย เพราะจิ
