“ใช่ ถือว่าเอาคืนที่มันเคยถีบกูก็แล้ว” พายุปรายตามองเพื่อน ก่อนจะกดปิดหน้าจอโทรศัพท์และลุกขึ้นยืน วันนี้พวกเขาเอารถมาแข่งที่สนามเถื่อนเหมือนอย่างเคย แต่จนแล้วจนรอดเพื่อนอีกคนอย่างน่านน้ำก็ยังไม่มี
ที่จริงพวกเขาอายุเท่ากันคือสิบเก้ายี่สิบ อยู่หมู่บ้านเดียวกันแต่พายุเกิดต้นปีเลยได้ขึ้นชั้นเรียนก่อนอีกสองคน แต่ถึงอย่างนั้นก็มักจะไปไหนมาไหนด้วยกันอยู่เสมอ และเรื่องเรียนที่พายุถูกที่บ้านบังคับเข้ามหา’ลัย แทนที่จะได้เรียนเทคนิคกับเพื่อน
“ผู้หญิงคนนี้ใช่คนที่ทำมึงอกหักช่วงปิดเทอมไหม?” ระหว่างที่พายุลุกขึ้นจากโซฟาอย่างเกลียดค้าน คีตะก็เอ่ยปากถามขึ้นมาอีกครั้ง พวกเขาเป็นเพื่อนกันแค่มองตาก็รู้
“ใช่ แต่นั่นมันผ่านมาแล้ว” คนเราต้องมูฟออนไม่ใช่เหรอ แต่เมื่อคีตะถามอีกคำถามพายุกลับไม่สามารถตอบได้
“งั้นเหรอ ถ้าสมมุติผู้หญิงคนนั้นกลับมาคุยกับมึง มึงจะสลัดเธอทิ้งเหมือนที่โดนเธอทำ หรือจะคบกับเธอเลย” นั
