ผ่านไปสองสามวันทุกอย่างยังคงเหมือนเดิมไม่มีผิดเพี้ยน ดาน่าเองแม้จะแปลกใจที่คิลล์ไม่มาหาเรื่อง แต่ชีวิตก็ต้องดำเนินต่อไป ตอนนี้เธอเรียนปีหนึ่งคณะนิเทศศาสตร์มหา’ลัยแอล แต่เรียนด้านโฆษณาคลีเอทีฟ
แม้จะเรียนไม่หนักเพราะพึ่งเทอมแรก แต่กิจกรรมในคณะนั้นเยอะมาก อย่างเช่นการรับน้อง โดยทุกปีในช่วงเปิดเทอมต้องเข้าร่วมกิจกรรมรับน้องในช่วงเย็นทุกวัน แม้มันจะน่าเบื่อมากแต่ยังไงก็ต้องปรับตัว เธอไม่อยากมีปัญหาแค่นี้ก็ไม่มีใครคบแล้ว
ร่างบางในชุดนักศึกษาเสื้อพอดีตัวกับกระโปรงพลีทสั้นเดินทอดน่องไปตามทางเดินเลียบอาคาร ทั้งที่เป็นมหา’ลัยเอกชน แต่ระบบการรับน้องไม่เคยจางหายไปเลย พวกรุ่นพี่จ้องแต่จะหาเรื่องอยู่นั้น เวลาเธอมองอะไรแบบนี้ก็มีความรู้สึกว่าถ้าขึ้นปีสองไป แล้วระบบจะบีบคั้นให้เธอต้องทำแบบนี้ไหม
“น้องปีหนึ่ง!”
เสียงทักทายดังขึ้นจากทางเชื่อมไปอีกตึก ทำให้เธอชะงักก่อนจะหันไปมองตามเสียง เพราะไม่แน่ใจว
