“พี่ดีใจนะลาซที่นายไม่ได้เลือกสุพรรษามาเป็นภรรยา” เนโลคลิสเอ่ยอย่างยินดี
ลาซาลอสยิ้มบางๆ “ต้องขอบคุณสุพรรษานั่นแหละครับ เพราะถ้าเธอไม่นอกใจผมในวันนั้น ผมกับพายก็คงไม่มีวันนี้ด้วยกัน”
“นายรักเมียมากเลยสินะ” เพเรอคลิสเอ่ยถาม
ลาซาลอสพยักหน้ารับ “ครับ ผมรักพาย รักโดยไม่มีเหตุผลด้วย”
“แล้วไปรักกันตอนไหนครับพี่ลาซ” มาริออสที่ยืนหน้ายุ่งอยู่ในกลุ่มเอ่ยถาม รู้สึกว่าตัวเองเป็นส่วนเกินยังไงก็ไม่รู้ เพราะเขาเป็นคนเดียวที่ยังไม่มีเมียเป็นตัวเป็นตน
“ไม่รู้เหมือนกัน พอรู้ตัวอีกทีก็รักไปแล้วทั้งใจ”
“มีแบบนี้ด้วยหรือครับ” มาริออสทำเสียงเหลือเชื่อ
“ใช่ มันเป็นแบบนี้จริงๆ” เพเรอคลิสยืนยันด้วยรอยยิ้ม เมื่อนึกถึงเรื่องราวของตัวเองกับแสนดี
“พี่ก็ยืนยันด้วยคนว่าใช่ ความรักมันมักเกิดขึ้นโดยที่เราไม่ทันรู้ตัว พอมารู้ตัวอีกทีก็สายเกินไปที่จะวิ่งหนีแล้ว” เนโลคลิสช่วยสนับสนุนอีกเสียง ก่อนจะเอ่ยถามน้องชายอย่
