สุพรรษาจ้องมองท้ายรถของลาซาลอสไปด้วยความคั่งแค้น
“คิดหรือว่าจะหนีฉันพ้น นังพาย”
สุพรรษาเอ่ยอย่างอาฆาตก่อนจะหันมาเล่นงานโจรทั้งสองที่ทำงานพลาดทันที
“พวกแกมันใช้ไม่ได้ กับอีแค่ผู้หญิงคนเดียวก็เอามันทำเมียไม่ได้ ถุย ไหนบอกว่าเก่งนักเก่งหนายังไงล่ะ”
ฝ่ายลูกน้องที่ไม่ได้ถูกแทงยกมือขึ้นปาดน้ำลายที่สุพรรษาถ่มใส่หน้าทิ้ง ก่อนจะลุกขึ้นยืนเผชิญหน้า
“มึงกล้าดียังไงมาถุยน้ำลายใส่หน้ากู”
“นี่แกอย่ามาขึ้นมึงขึ้นกูกับฉันนะ ถอยออกไป”
สุพรรษาแหวเตือน ขณะถอยหลังหนี “อย่าเข้ามาเชียวนะ ไม่งั้นฉันโทร. ตามตำรวจแน่”
“ก็เรียกมาสิ จะได้โดนกันให้หมดนี่ อย่าลืมสิว่ามึงจ้างให้กูทำชั่วอะไร อีปากเน่า”
“ไอ้ชั้นต่ำ!”
“วันนี้แหละคนต่ำๆ อย่างกูจะกระแทกมึงให้ครางลั่น อีระยำ!”
“อย่านะ อย่าเข้ามานะ นี่ปล่อยนะ”
สุพรรษาไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลยว่าตัวเองจะถูกข่มขืนจากไอ้โจรที่ตัวเองสั่งให้ไปปลุกปล้ำพาขวัญ
หล่อนนอนน้
