ตอนที่ 17
รถสปอร์ตราคาแพงวิ่งบนถนนใหญ่แต่ไม่วายต้องจอดติดไฟแดงยาวเหยียด เหมือนรถคันอื่นเช่นเดียวกันมองไปทางด้านหน้ายังมีอีกหลายคันจอดรอสัญญาณไฟจราจร บรรยากาศภายในเงียบสนิทไม่มีใครเอ่ยปากต่อใคร ลูกพีชนั่งตัวแข็งทื่ออยู่ด้านข้างคนขับส่วนอีกคนดวงตาร้อนระอุราวกับไฟจ้องเขม็งมองทางตรงและมือเดียวกำพวงมาลัยแน่น แอร์เย็นฉ่ำสัมผัสผิวกายเนียนนุ่มคนตัวเล็กถึงกับยกฝ่ามือลูบไล้เรียวแขนตัวเอง แม้ว่าอากาศด้านนอกจะร้อนมากเท่าไหร่แต่กลับกันบนรถคันนี้บรรยากาศเยือกเย็นเสียเหลือเกิน จะเอ่ยปากบอกคนตัวสูงก็ไม่กล้าเธอจึงทำได้เพียงอดทนอยู่อย่างนั้น
“หนาวเหรอ” หัวใจเต้นเร็วราวกับได้ยินเสียงสวรรค์สายตาคู่สวยปะทะกับท่อนแข็งแกร่งกำลังเอื้อมมือมาปรับระดับแอร์ ไม่นานบรรยากาศบนรถก็กลับมาเป็นปกติ เสียงนุ่มนวลของเสือทำให้ลูกพีชคลายความกังวลลงไปได้บ้าง
“พี่เสือจะพาพีชไปไหนเหรอ”
“ไม่รู้สิ ขับรถไปเรื่อยๆ แหละมั้ง”
“รวยเห
