ตอนที่ 35
ช่วงเวลาเลิกงาน
ลูกพีชเปิดประตูขึ้นมานั่งบนรถโดยที่คนขับคือเขา ใช่เธอยอมใจอ่อนให้เขาไปส่งที่คอนโดนั่นทำให้คนตัวสูงฉีกยิ้มไม่หุบ ทั้งความรู้สึกดีใจทั้งความหวังเริ่มก่อเกิดร่างบางก้มหน้ามองสมาร์ตโฟนในมือก่อนจะช้อนสายตาออดอ้อนมาที่เขา วินาทีนั้นเสือหัวใจเต้นแรงไม่เป็นจังหวะจากที่เธอเมินเข้ามาตลอดห้าเดือน วันนี้ลูกพีชแสดงออกเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด
“มีอะไรหรือเปล่าครับ หรืออะไรติดหน้าพี่”
“หนูอยากกินพิซซ่าค่ะ ไปซื้อให้หน่อยได้ไหม” สิ่งล่อตาล่อใจบนหน้าจอสีฟ้าทำให้เธออ้อนเขา ระหว่างที่เสือขับรถกลับร่างสูงพยักหน้าตอบกลับ และเปิดเส้นทางหาร้านใกล้ๆ แถวนี้เลยทันที
แค่เธอเอ่ยปากผมก็พร้อมขับรถหาซื้อพิซซ่าเลยครับ นานมากแล้วที่ลูกพีชไม่ได้ทำหน้าอ้อนใส่ผมแบบนี้ วินาทีนั้นความหวังเริ่มมากแล้วครับเธอจะยอมใจอ่อนให้ผมหรือยังแค่เธอยอมขึ้นรถมา ผมก็ดีใจมากแล้วครับเพราะปกติแล้วผมจะชวนเธอกลับบ้านด้
