ตอนที่ 39
ต่อจากตอนที่แล้ว
คนตัวสูงระบายยิ้มกว้างพลันหน้าอกด้านซ้ายเต้นรัวขึ้น สมองกำลังประมวลผลมือแกร่งจึงเอื้อมมาโอบล้อมเอวบางของเธอตอนแรกผมเริ่มท้อใจแล้ว ที่ลูกพีชบอกยังไม่ใจอ่อนให้ผมมันเป็นความรู้สึกที่ว่าไม่รู้จะต้องเอายังไงต่อดี ทั้งที่ผมก็พยายามมาตลอดห้าเดือนถึงอย่างนั้นผมไม่ยอมแพ้หรอกนะครับ พอได้ยินลูกพีชพูดอย่างนั้นก็มีแต่ความรู้สึกดีใจเต็มไปหมด
“พี่เสืออยากดื่มนมไหมคะ” เสียงหวานของคนตัวเล็กพูดขึ้นใบหน้าสวยคลี่ยิ้มให้กับเขา
“อยากครับ เธอใจอ่อนแล้วเหรอ”
“งั้นหนูไปเอานมอุ่นๆ มาให้นะคะ”
“เดี๋ยวก่อนสิครับ หมายความว่าไง”
“อ้าว พี่เสือไม่ได้อยากดื่มนมอุ่นๆ แบบหนูเหรอคะ”
ลูกพีชชวนผมดื่มนมแต่เธอดันก้าวขาลงจากเตียง ผมเข้าใจผิดไปสินะที่เธอหมายถึงคือนมอุ่นๆ ร่างสูงไม่ได้ตอบอะไรมองตามแผ่นหลังบางเดินออกไปจากห้อง เขาโน้มตัวลงนอนคล้ายกับคนหมดเรี่ยวแรงอีกครั้ง ความรู้สึกน้อยใจมีอยู่เต็มอก
