69 ผมจะไม่ปล่อยคุณไปไหนอีกแล้วนะ
ในขณะนี้อิณรากำลังยืนอยู่ที่ไหนซักแห่ง บนพื้นที่เธอเหยียบรายล้อมไปด้วยกลุ่มก้อนเมฆปุยสีขาว ดวงหน้างามหันหน้ามองซ้ายมองขวาแต่ก็พบเพียงความว่างเปล่า กับทิวเมฆยาวสุดลูกหูลูกตา
ตอนนี้เธออยู่ที่ไหน? ผู้คนหายไปไหนกันหมด?
ในจังหวะนั้นเองหญิงสาวก็เหลือบไปเห็นเด็กหญิงหน้าตาน่ารักยืนอยู่บนก้อนเมฆ กำลังส่งยิ้มให้ด้วยรอยยิ้มหวานฉ่ำ อิณราส่งยิ้มกลับด้วยความเอ็นดู ว่าแต่…เด็กหญิงคนนี้ช่างมีใบหน้าตาละม้ายคล้ายกับเธอตอนเป็นเด็กยิ่งนัก
"หนู...ลูกใครหรอจ้ะ" เธอเอ่ยถามเสียงเบาหวิว ทันใดนั้นเด็กหญิงก็พูดขึ้น
"คุณแม่ข๋า~"
"หือ…แม่?" อิณราเลิกคิ้วขึ้นด้วยความแปลกใจ เด็กน้อยหน้าตาน่ารักคนนี้เรียกเธอว่าแม่งั้นหรอ "แล้วหนูมาทำอะไรอยู่ตรงนี้หรอคะ"
“หนูมารอแม่ค่ะ”
เด็กหญิงตอบด้วยน้ำเสียงชวนฟังแล้วส่งยิ้มให้ เป็นรอยยิ้มหวานจับใจที่สุดเท่าที่เคยเจอมา ทำให้อิณราอบอุ่นไปทั้งหัวใ
