“สิบคน...ไม่ไหวหรอกค่ะคุณภู”
“แต่ผมทำไหวนะ” น่านน้ำตีแขนสามีเบาๆ
“น้ำไม่ได้หมายถึงเรื่องนั้น น้ำหมายถึงการเลี้ยงลูกค่ะ”
“ผมไหวทั้งทำลูกและเลี้ยงลูกแหละ”
“โอ๊ย! น้ำไม่คุยกับคุณภูแล้ว” น่านน้ำทำปากยื่นใส่สามี ภูชิตหัวเราะในลำคอ ทุกคนที่ได้ฟังบทสนทนาของสองสามีภรรยาต่างอมยิ้มไปตามๆกัน
“แล้วใครดูหนูอุ่นให้ล่ะหนูไอ” น่านน้ำหันมาคุยกับเพื่อนสาว ไม่อยากคุยกับสามีจอมหื่นแล้ว
“ป้าบัวดูให้อยู่จ้ะ ปกติฉันจะดูแลหนูอุ่นเอง ให้ป้าบัวมาดูและมาช่วยเฉพาะตอนที่ไม่ว่างจริงๆ”
“แกน่ะโชคดีมากนะน้ำ มีป้าดอกไม้มาคอยดูแลช่วย แล้วยิ่งยายพิมพ์นะ จะท้องแฝดห้าก็ไม่ต้องห่วง มีทั้งย่าพร คุณพ่อคุณแม่ของพี่เมฆคอยดูแลช่วยตั้งหลายคน”
“พอๆแก...แฝดสองก็พอแล้ว ถ้าขืนแฝดห้าฉันมีหวังต้องนอนแบกท้องไม่ได้เดินไปไหนกันพอดี” พิมพ์รพีพรยกมือขึ้นป่ายปัดพัลวัน
“แต่พี่ว่าพี่มีความสามารถทำแฝดห้าได้นะ” ปลัดเมฆาแทรกขึ้นมาทันที แต่
