ปิดเกมได้เลย

ไม่เกินคาด เป็นเช้ามืดที่ต้องลืมตาตื่นขึ้นมาจิบกาแฟชมเชยทิวทัศน์มุมมองจากตึกสูงของมหานครซึ่งปรากฏอยู่เบื้องหน้า ในวันรายงานตัวเข้ารับตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรที่รัฐสภา เพื่อเข้าไปดูแลและเป็นเสียงสะท้อนให้ประชาชนของผู้เป็นบิดา “ฉันดูเป็นยังไงบ้าง” ราชสีห์ยังคงทอดสายตาลงไปมองความวุ่นวายด้านล่างหันไปยกยิ้มให้บุพการี โดยวันนี้เหล่าภรรยาและลูก ๆ ของท่านอวัชต่างหอบหิ้วกันมาเพื่อแสดงความยินดีด้วย “ก็ไม่เลวครับ” “ชมกันดี ๆ มันจะตายหรือยังไงราชสีห์ แต่ก็ดีที่ฉันยังพอมีลูกชายแบบแกให้พึ่งพาอาศัยได้อยู่ เพราะถ้าไม่มีแก ก็ไม่แน่ว่าเราอาจจะไม่ได้ดองกับพรรณรายณ์ง่ายดายแบบนี้” เพราะเอาจริง ๆ อวัชเองก็ไม่ได้อยากจะมีเรื่องมีราวกับคนบ้านนั้นเลย เนื่องจากหากบาดหมางกันจริง ๆ ก็ใช่ว่าทุกอย่างมันจะจบลงโดยง่าย เส้นทางที่วาดฝันเอาไว้แสนไกลนับจากนี้ก็จะถูกยืดระยะเวลาออกไปอีก “คุณพ่อรู้จักสํานึกบุญคุณคนอื่นเป