เด็กคนนั้นหน้าหนากว่าที่หนูนาคิดเอาไว้มากโข เพราะพอรับประทานอาหารมื้อบ่ายกันเสร็จ ก็ไม่คิดว่าหล่อนจะกล้าขอมาอยู่ที่นี่ด้วยในระหว่างที่อาตัวเองกับคนของบิดาลงพื้นที่หาเสียง อีกทั้งยังได้ข่าวมาว่าเจ้าตัวก็เรียนจบมาตั้งนานแล้ว เป็นพวกลูกคุณหนูที่อยากจะใช้ชีวิตว่างงานมาเป็นมือที่สามของชาวบ้านชาวช่อง
เกิดมาณีนราก็เพิ่งเคยพบเจอกับตัวก็วันนี้
แล้วถ้าให้เธอกับสามีปฏิเสธไปก็คงจะโดนมองว่าแล้งน้ำใจกับรุ่นน้องอีก เรื่องมันเลยจบลงที่ว่าทิชาติดรถกับพวกเรามาด้วยแล้วให้คนของบิดาเก็บของออกจากคฤหาสน์ท่านอวัชมาไว้ที่นี่ทั้งหมด
คงกะจะอยู่ให้หนูนาช้ำใจเล่น ๆ แต่ขอเถอะ เธอกับราชสีห์แต่งกันเพราะอะไรคนในย่อมรู้กันดี
“ถ้าจะให้ทิชาไปอยู่บ้านท้ายโรงไม้ก็คงจะไม่ได้ ผมต้องขอโทษคุณด้วย”
“เธอเป็นเด็กของคุณไม่ใช่เหรอคะ แถมยังรู้จักกันมานานแล้วด้วย ถ้าเกิดว่าจะหวงของรักก็คงไม่แปลก” หนูนาไม่ได้ตั้งใจที่จะประชดประชันอะไ
