บทที่ 40

1289 คำ

พอประตูห้องเปิดออกทั้งสองคนที่อยู่ในห้องต่างก็หันไปพร้อมกัน "เข้ามาทำไม" พระรามถามแบบไม่สบอารมณ์ จนมัลลิกาสัมผัสได้ "ลิกาคิดว่าจะช่วยอะไรรามได้ก็เลยเข้ามา" พูดไม่ค่อยเต็มเสียงเท่าไร เพราะที่จริงไม่ได้อยากเข้ามาช่วยหรอกอยากมาขัดจังหวะมากกว่า "ออกไป" น้ำเสียงนั้นเย็นชามาก และตั้งแต่รู้ว่าเป็นมัลลิกาที่เปิดประตูเข้ามา เขาก็ไม่ได้สนใจอีกเลย "รามรู้ไหมว่าทำแบบนี้.." "ออกไป" ไม่ว่ามัลลิกาจะพูดอะไรเขาก็ไม่อยากจะฟังแล้ว และนี่ก็เป็นการเตือนครั้งที่สอง จนมัลลิกาต้องรีบถอยออกจากห้อง พร้อมกับปิดประตูไว้ให้เหมือนเดิม "ฉันจะลง" ถึงแม้เขาจะไล่มัลลิกา แต่มันก็สร้างความไม่พอใจให้จ๊ะเอ๋ ถ้าเขาไม่ทำตัวสนิทสนมกับผู้หญิงคนอื่นแบบนี้ พวกเธอคงไม่กล้า "อืมม" นอกจากจะไม่ปล่อยแล้วเขายังจูบโดยที่ไม่บอกกล่าว จ๊ะเอ๋ปล่อยให้เขาจูบอยู่แบบนั้น เพราะคิดว่าคงไม่มีใครกล้าเข้ามาในห้องนี้แล้ว ถึงจะเข้ามาคนที่เสียหายคง

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม