บทที่ 57

1262 คำ

"ขวัญ" ขณะที่ของขวัญเดินเข้ามาด้านใน ก็ได้ยินเสียงเรียก "จ๊ะ" "แกเป็นอะไรทำไมหน้าบึ้งขนาดนั้น" "เปล่าสักหน่อย" "แล้วนี่กลับมาจากบ้านตั้งแต่เมื่อไร" "ถึงเมื่อคืนนี้" "เขายังคงมีชีวิตกลับมาเหรอ" ขณะที่กำลังพูดกันอยู่ พระลักษณ์ก็ได้เดินเข้ามา ..ของขวัญหันกลับไปมองด้านหลังของตัวเองทันทีที่เพื่อนทัก "..ทำไมแม่นั้นถึงปล่อยมาเร็วจัง" "แกว่าอะไรนะ" "เปล่าหรอก แล้วนี่แกมายืนทำอะไรตรงนี้" "รอคุยกับพี่สายหยุด" "สายหยุดคนที่ทำงานแผนกเก่าน่ะเหรอ" "ใช่..วันนี้พี่เขาจะมาทำงาน" "แล้วเรื่องลูกของพี่เขาล่ะ" เรื่องนี้ของขวัญก็รู้ เพราะจ๊ะเอ๋แชทมาคุยให้ฟัง "ออกจากโรงพยาบาลแล้ว" "น่าสงสารนะ" ที่ของขวัญบอกว่าน่าสงสาร เพราะต้องเลี้ยงลูกคนเดียว แฟนก็ทิ้งไปเมื่อรู้ว่าท้อง ไม่ใช่ว่าสายหยุดไม่มีครอบครัว แต่ไม่กล้าหอบลูกไปฝากแม่ที่บ้านนอกให้ช่วยเลี้ยง ก็เลยต้องได้ดิ้นรนหาเงินเลี้ยงลูกเอง "ฉันก็คิดว่า

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม