ดวงตามัลลิกาเปิดกว้างขึ้น เมื่อเห็นว่าพระรามเอาผ้าซับริมฝีปากให้กับจ๊ะเอ๋
"ขอบคุณค่ะ" พอกล่าวขอบคุณเสร็จเธอก็เอื้อมไปตักอาหารอีกจาน แต่จานนั้นอยู่ไกลหน่อยจนเอื้อมเกือบจะไม่ถึง เขาก็เลยค่อยๆ เลื่อนมันมาให้ใกล้ที่สุด
ของขวัญทำได้แค่แอบมองเพื่อน และกรอกสายตามองไปดูมัลลิกาแบบไม่ให้อีกฝ่ายได้รู้
"อิ่มจังเลย ขอบคุณมากนะคะ" หญิงสาวกล่าวขอบคุณพระรามอีกครั้งพร้อมกับลุกขึ้น
"แกกำลังทำอะไรอยู่"
"ก็เดินไง"
"ไม่ได้หมายถึงตอนนี้ ฉันหมายถึงตอนที่กินข้าวอยู่"
"ก็เหมือนที่แกเห็นนั่นแหละ"
"แกกลับไปสนิทกับพระรามแล้วเหรอ"
"ก็บอกแล้วไงเหมือนที่แกเห็นนั่นแหละ"
"อะไรของแกเนี่ย" ของขวัญได้แต่มองตามเพื่อนไป เพราะต้องได้แยกกันตรงนี้แล้ว
เย็นวันเดียวกัน..
จ๊ะเอ๋คิดว่าตัวเองมองผิดก็เลยเดินเข้ามาดูใกล้ๆ "แม่กำลังทำอะไรอยู่"
"คนที่มาสมัครงานน่ะสิลูก ทำของเลอะเทอะ แม่ก็เลยมาช่วยทำความสะอาด"
"มันไม่ใช่หน
