หลายวันต่อมา..ที่บริษัท
"พรุ่งนี้นายไปรับพ่อกับแม่ที่สนามบินด้วยนะ พี่มีประชุมด่วน" หิตายะให้คนไปตามสุขายะมาพบที่ห้องทำงาน
"พี่เรียกผมมา เพื่อจะบอกแค่นี้นะ..ให้ใครไปบอกผมก็ได้ หรือบอกตอนเย็นที่บ้านก็ได้ กว่าพ่อกับแม่จะมาถึง"
"พี่อยากจะพูดกับแกอีกเรื่อง" หิตายะวางงานที่อยู่ตรงหน้า สองมือประสานกัน สายตาคมมองมาที่คู่สนทนาแบบครุ่นคิด
"เรื่องอะไร"
"คุณพ่อยังไม่รู้ว่าชมพู่เสียแล้ว.."
"ผมทราบ"
"และทั้งสองท่านก็ยังไม่รู้เรื่องคุณดาว"
"แล้วเราจะเล่าเรื่องไหนให้พวกท่านฟังก่อนดีล่ะ"
จากที่ยืนคุยสุขายะก็เลยทิ้งก้นลงตรงเก้าอี้ด้านหน้าของพี่ชาย
"คุณพ่อยังรับความกระทบกระเทือนมากไม่ได้..นายคิดว่ายังไง"
"ผมให้พี่ตัดสินใจเลยแล้วกัน พี่จะเอายังไง"
ทั้งสองนั่งคุยกันอยู่แบบนั้นได้สักพัก พอตกลงอะไรกันได้ สุขายะก็กลับมาที่ห้องทำงานของตัวเอง ส่วนหิตายะไม่เป็นอันทำงานเลย เพราะเขาต้องได้ตัดสินใจทำอะไรบา
