12
- ขบวนการค้ามนุษย์ –
แพรวรู้สึกได้ว่าร่างกายของเธอเหมือนถูกใครสักคนแบกไปที่ไหนสักแห่งไม่ไกลนัก เธอได้ยินเสียงเปิดประตูดัง ‘แกร๊ก’ จากนั้นร่างก็ถูกวางไว้บนเตียงห้อง ๆ หนึ่ง
“เอาล่ะทิ้งผู้หญิงคนนี้ไว้ตรงนี้ก่อนเดี๋ยวนายจะมาจัดการ” เสียงของชายคนหนึ่งเอ่ยขึ้น
“เสียดายว่ะ ทั้งสวย ทั้งขาว ทั้งอึ๋ม แม่งนายได้กินหมด แต่คนนี้สวยเป็นพิเศษจริง ๆ ตอนกูได้อุ้มกลิ่นหอมแม่งลอยแตะจมูกกูชิบ อยากชิบหาย”
“ไม่งั้นนายจะเตะตาจนผู้หญิงคนนี้ไม่ถูกขายซ่องได้ไง ดูท่าอนาคตเมียเลยก็ว่าได้”
“เออ กูว่ามีแววเป็นนายหญิง เด็ดจริงกูยอม”
“เราไปกันดีกว่าเดี๋ยวนายหาว่าเราเล่นของนายว่ะ”
“เออ...” ไม่นานคนที่แบกเธอมาก็ออกจากห้องไป ดวงตาของแพรวค่อย ๆ ลืมขึ้นก่อนจะลุกนั่งกุมขมับตัวเอง
“ปวดหัวจัง หรือว่าในเหล้าพวกนั้นมียาอะไรบางอย่าง” แพรวที่ตอนนี้ แทบลุกเดินไม่ได้จึงใช้สองมือค้ำยันให้ตัวเองนั่งตัวตรงก่อนจะพยายามคิดหาว
