ภายในห้องผ่าตัดอันเงียบสงัด แพรวที่อยู่ในชุดเสื้อกาวน์ผ่าตัดเดินเข้าไปในห้องด้วยหัวใจเต้นตุบตับ ภาพที่เธอเห็นคือ คนที่เธอรักมากนอนแน่นิ่ง สายพะรุงพะรังเต็มไปหมด ตอนแรกเธอคิดว่าเธอเข้มแข็งพอ แต่พอได้เห็นเต็มตาจริง ๆ หัวใจก็แทบหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่ม
‘พี่คะ อย่าเป็นอะไรนะคะ เจ้าตัวเล็กกำลังรอที่จะพบพ่อแบบพี่อยู่นะ’ แพรวยืนนิ่งคิดในใจไปชั่วขณะ จนแพทย์คนอื่นตั้งเรียกเพื่อดึงสติเธอ
“หมอแพรวเป็นอะไรรึเปล่าครับ”
“อ่อ เปล่าค่ะเรารีบลงมือผ่าตัดดีกว่าค่ะ” แพรวสูดหายใจเข้าเต็มปอดก่อนจะตั้งสมาธิในการผ่าตัด
ทางด้านเอ็ดเวิร์ด และหมอออสตินนั่งอยู่ภายนอกห้องผ่าตัด มองดูการผ่าตัดครั้งนี้ผ่านกระจกอีกด้านร่วมกับแพทย์คนอื่น ๆ ที่กำลังดูผ่านจอเพื่อเป็นกรณีศึกษา
หมอออสตินซึ่งเป็นเพื่อนสมัยเด็กของเอ็ดเวิร์ด แม้ปัจจุบันไม่ได้สนิทกันมากนัก แต่เมื่อเจอกันก็ทักทายกันอยู่เสมอ ทว่าสายตาเขาเห็นความกังวลภายใต้ใบหน้าอ
