*******“อุต๊ะ...คุณเองก็หล่อมาก ไห่เฉิง...”
เธอเอื้อมมือไปตีไหล่เขาเบา ๆ อย่างหยอกเย้า รอยยิ้มประดับใบหน้าแม้จะมีความเขินอยู่จาง ๆ แต่เธอก็ยังคงรักษาท่าทีสง่างามตามแบบฉบับผู้หญิงที่รู้คุณค่าของตัวเอง
ถังไห่เฉิงหัวเราะในลำคอ ริมฝีปากยกยิ้มอย่างภาคภูมิใจ “มันก็แน่นอนอยู่แล้ว...”
แต่ก่อนที่เขาจะได้ดื่มด่ำกับคำชมจากภรรยาได้นานกว่านั้น เสียงหนึ่งจากด้านหลังก็แทรกขึ้นมาพร้อมน้ำเสียงขี้เล่นที่เต็มไปด้วยความสนุก
“อันนี้หนูไม่ค่อยเห็นด้วยเท่าไหร่ ป๊าแก่มากแล้ว ถ้าเป็นเมื่อก่อนก็ว่าไปอย่าง...”
ถังหูลู่ แก้วตาดวงใจของเขา เปล่งเสียงแซวด้วยรอยยิ้มซุกซน นาน ๆ ทีเธอถึงจะมีโอกาสได้หยอกเย้าพ่อกลับบ้าง และครั้งนี้เธอไม่คิดจะพลาด
ถังไห่เฉิงเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย มุมปากกระตุกยิ้มขณะปล่อยมือข้างหนึ่งจากพวงมาลัยมาวางบนที่วางแขน
“ชายแก่เขาว่าเป็นไวน์ยิ่งบ่มนานก็ยิ่งอร่อย” เขาโต้กลับด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แต่แ
