บ้านทวีนุกูล
หลังจากกลับมาจากมหาวิทยาลัย มะลิก็อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า แต่เมื่อคิดอะไรขึ้นได้ก็ยิ้มออกมา และหยิบโทรศัพท์ออกมาโทรวิดีโอคอลไปหาพ่อทันที ไม่นานนทีก็รับสายและหมุนกล้องโทรศัพท์ไปให้เห็นว่าทุกคนอยู่พร้อมหน้าพร้อมตากัน ทั้งยายโสภา ตาเสือ แม่ส้มจี๊ด และนที
"สวัสดีค่ะทุกคน" มะลิยกมือไหว้และส่งเสียงสดใสและโบกมือให้ทุกคนออกไป เพราะวางโทรศัพท์ไว้บนที่ตั้งจึงสะดวกในการคุย
"พ่อคะ ตาเสือเป็นยังไงบ้างคะ ดีขึ้นหรือยัง" มะลิถามนทีที่เป็นคนถือโทรศัพท์ โดยมีทุกคนนั่งอยู่ที่โซฟา
'แค่ขาหักน่ะลูก ยังไกลหัวใจอีกเยอะ แต่คงจะออกไปดื้อไปซนที่ไหนไม่ได้อีกสักพัก' นทีเหลือบตามองกำนันเสือที่อยู่ในสภาพใส่เฝือกที่ขาข้างหนึ่ง แล้วพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่เหมือนสะใจยังไงไม่รู้
'ดื้ออะไรไอ้วอก ข้าไม่ใช่เด็กจะดื้อได้ไง มันเป็นอุบัติเหตุโว้ย เอาโทรศัพท์มานี่ ข้าจะคุยกับหลานสาวข้า' กำนันเสือที่ยังคงเป็นไม้เบื่อไ
