เหมยลี่เปิดประตูออกมาโดยไม่ทันระวังจนชนเข้ากับอะไรบางอย่างเต็มแรง ก่อนที่เธอจะรู้ตัว เธอพบว่าตัวเองกำลังชนอยู่กับอกแกร่งของหยวนเฉินอย่างจัง เขามองเธอด้วยรอยยิ้ม
“คุณจะรีบไปไหน ถ้าผมไม่อยู่ตรงนี้ คุณคงล้มลงแล้วล่ะ” เขาเอ่ยบอกเธอด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลชวนฝัน เธอถอยออกจากอ้อมกอดของเขาสีหน้าของเธอแดงก่ำด้วยความเขินอาย เพราะเธอรู้ว่าตัวเองไม่ได้สวมใส่อะไรเลย เธอจึงใช้มือเรียวและเรียวแขนพาดปิดเต้านมอวบอิ่ม และมือเรียวอีกข้างปิดที่กลีบร่องอวบอูมปิดสนิท
“คุณออกไปเลยนะ” เธอเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาแกมข่มขู่ เขากลับเผยรอยยิ้มมองเธออย่างจาบจ้วง
“ใช่ว่าผมไม่เคยเห็นสักหน่อย ผมน่ะ เห็นทุกสัดส่วนบนเรือนร่างของคุณอย่างแจ่มชัด ถึงคุณปิดผมก็จดจำได้อย่างดี ผมยังจำได้ว่าไฝรูปหัวใจของคุณอยู่ตรงโหนกอูมเป็นสีแดงตรงด้านซ้ายของคุณ ไม่เชื่อคุณลองแหวกเส้นขนดูก็ได้ ว่าผมพูดจริงไหม” เขาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงสงบนิ่ง แต่ทว
