"เรื่องนั้นมันนานแล้ว คุณอยากจะรู้ไปทำไม"
"แต่มันเหมือนเมื่อวานสำหรับผม"
ชมจันทร์ก็แปลกใจ เขาไม่ใช้คำว่าผมกับคุณ ตั้งแต่กลับมาพบกันอีกครั้ง วันนี้คำพูดคำจาของเขาเหมือนสมัยที่ทั้งสองยังคบกันอยู่
"ตอนนั้นฉันก็บอกเหตุผลคุณไปแล้วไง"
"คุณยังไม่มีคนใหม่"
"คุณรู้?" หญิงสาวเผลอพูดออกมา "เออ..ก็อย่างที่ฉันบอกว่าเรื่องนี้มันผ่านมาหลายปีแล้ว ถ้าคุณไม่ทำอะไรฉันขอกลับบ้าน" หญิงสาวแกะมือที่โอบเอวอยู่ออก แต่พอเขาปล่อยผ้าเช็ดตัวผืนนั้นก็หลุดลงไปด้วย
"ชมจันทร์ คุณรู้ไหมว่าคำตอบของคุณ แค่ประโยคเดียว มันอาจจะเปลี่ยนอะไรหลายๆอย่างระหว่างเราในตอนนี้ได้" ขณะที่พูดสายตาเขาก็อดมองเรือนร่างระหงที่สวยงามอยู่เบื้องหน้าไม่ได้
"อย่างเช่นอะไรคะ"
"ความรู้สึกของผมที่เสียไปไง"
"ฉันขอโทษ คุณก็เห็นแล้วว่าชีวิตฉันเป็นยังไง"
"ถ้าคุณจะบอกว่าไม่คู่ควรกับผม มันไม่ใช่เหตุผลเลยนะชม"
"ตอนที่พ่อเสีย แม่ก็เริ่มไม่สบาย"
