สายลมตื่นมาเจอฟ้าประทานนอนคว่ำอยู่ข้าง ๆ เรื่องเมื่อคืนเขาจำได้ดี ที่ทำแบบนั้นก็เพราะอารมณ์พาไปล้วน ๆ เขาควรควบคุมตัวเองให้มากกว่านี้ ไม่ควรปล่อยให้เรื่องเมื่อคืนเกิดขึ้นเลย
พูดตามตรงฟ้าประทานเป็นคนสวย จิตใจดี ด้วยความที่ใกล้ชิดสนิทสนมกันอย่างเต็มใจก็ต้องยอมรับเลยว่าใจเขาสั่นไหว
“มองขนาดนี้ไม่เข้ามาสิงเลยล่ะ” เธอตื่นเพราะรู้สึกได้ว่ามีคนจ้อง
“ตื่นนานแล้ว?”
“ตื่นเพราะลมจ้องฟ้า” พูดพลางลุกจากที่นอนทั้งที่กายเปลือยเปล่า ฟ้าประทานเดินหายเข้าไปในห้องน้ำท่ามกลางความมึนงงของสายลม
ผู้หญิงบ้าอะไรไม่คิดจะอายบ้างเลยเหรอ เออ ก็เข้าใจว่าสวย เซ็กซี่ โชว์ได้ แต่แบบนี้เกินไปหน่อยไหมวะ แม้ว่าเมื่อคืนเขาจะเห็นหมดแล้ว แต่ก็น่าจะแกล้งอายสักหน่อย
หายไปสิบนาทีฟ้าประทานเดินออกมาจากห้องน้ำ เธอสวมชุดคลุม “10 โมงแล้ว เดี๋ยวสั่งอาหารมากินเนอะ ฟ้าจะได้รีบเก็บของ จะได้ไม่กวนเวลาลมหลายวัน”
“ได้”
“ลมสั่งเลยนะ ฟ้
