บนรถช่วงบ่ายวันนั้น
ครืด~ ครืด~
“ว่าไง” อาเธอร์กรอกเสียงลงไปในสายขณะที่มือหนึ่งยังบังคับพวงมาลัย
{เฮีย! พ่อยัยพลอยดาวมาถึงแล้วนะ คณบดีให้คนมาตามแล้ว หนูกับเพื่อนจะขึ้นไปก่อน} เสียงเอพริวดังมาจากปลายสายด้วยความหงุดหงิด
“อืม ขึ้นไปก่อนเลย เฮียกำลังจะถึง”
เขาวางสายจากน้องสาวและเร่งความเร็วรถขึ้นอีก รถยนต์คันหรูเลี้ยวเข้ามาจอดในมหาลัยในเวลาเพียงไม่นาน อาเธอร์ดับเครื่องแล้วหันไปหาคนข้างกาย ที่เตรียมพร้อมเผชิญหน้ากับเรื่องที่เกิดขึ้นอย่างเต็มที่
“ลงมาเร็ว เอพริวไปรอที่ห้องประชุมแล้ว”
มอนเน่รีบก้าวลงจากรถตามที่เขาบอก ทันทีที่หมออนุญาตให้ออกจากโรงพยาบาลได้ ทั้งคู่ก็บึ่งตรงมาที่นี่ทันทีเพื่อจบเรื่องนี้ให้มันสิ้นซาก
ในห้องประชุมคณะวิศวกรรมศาสตร์
ภายในห้องประชุมตึงเครียดสุดขีด เสียงของ สส.พงษ์ศักดิ์ ตวาดลั่นอย่างไร้มารยาท
“ผมไม่ยอม! มหาลัยนี้มันจะไร้ระเบียบเกินไปแล้วนะท่านอธิการ! ลูกสาวผมโด
