ส่วนมอนเน่ก็ดูดนมหมีปั่นต่ออย่างเอร็ดอร่อย ก่อนจะเงยหน้าขึ้นถาม
“เฮีย... กินป่าว”พร้อมกับยื่นแก้วนมหมีปั่นมาตรงหน้าเขา
“ไม่กิน เธอกินไปเถอะ”มอนเน่รีบชักกลับอย่างไว
“เออเฮีย…แบบนี้เฮียก็ไม่ต้องปิดอู่แล้วสิ เลิกกับแฟนแล้วนี่เนาะ”
เธอถามขึ้นอย่างลืมตัว แต่คนถูกถามกลับนิ่งไปจนบรรยากาศเริ่มกร่อย มอนเน่จึงรีบวางแก้วแล้วรีบขอโทษ
“เอ่อ... คือหนูขอโทษนะคะ ที่พูดถึงแฟนเฮีย”
“ไม่ใช่แฟน... และก็ไม่ต้องพูดถึงผู้หญิงแบบนั้นอีก” อาเธอร์พูดเสียงแข็ง มอนเน่พยักหน้าช้าๆ “โอเคค่ะ หนูจะไม่พูดถึงอีก แล้วสรุปเฮียจะปิดอู่รึเปล่าคะ”
“คงไม่ปิดแล้ว”
“เย้!!!” มอนเน่ร้องขึ้นสุดเสียง ดีใจจัดเหมือนมีหุ้นอยู่ในอู่นั้นด้วย
“จะดีใจอะไรขนาดนั้น” อาเธอร์มองท่าทางของคนตัวเล็กแล้วส่ายหน้าเบาๆ
“ก็ต้องดีใจสิคะ ช่างคนอื่นๆ จะได้ไม่ต้องเปลี่ยนงาน แล้วเฮียก็จะได้ทำในสิ่งที่ตัวเองรักต่อไป ไม่ต้องเปลี่ยนแปลงตัวเองเพื่อใคร
