เมื่อเดินมาที่ลิฟต์ตัวหนึ่งที่อยู่ตรงกลางตึก วายุก็บอกกับเธอว่า...
"เปิดให้หน่อยครับ มือพี่ไม่ว่าง"
"ไม่ว่างยังไงคะ มืออีกข้างก็ว่างนี่" เพลงขวัญเอียงคอถามอย่างสงสัย เขาหิ้วถุงแค่มือเดียว อีกมือโอบเอวเธอไว้เฉย ๆ ไม่ใช่เหรอ
"มือหนึ่งถือถุง อีกมือโอบเอวแฟนอยู่ครับ มือพี่เลยไม่ว่าง" เขาตอบกลับมาด้วยแววตากรุ้มกริ่ม
"พี่ลมอะ... เพลงยังไม่ตกลงเป็นแฟนด้วยซักหน่อย" เพลงขวัญตอบกลับด้วยอาการเขินอาย
"แต่พี่ถือว่าน้องเพลงเป็นแฟนพี่แล้ว คีย์การ์ดเข้าลิฟต์อยู่ในกระเป๋าเสื้อของพี่ครับ" วายุพูดขึ้นและหอมแก้มแฟนไปหนึ่งกรุบ โดยไม่สนใจสายตาของคนที่มองมา
"เอ่อ... ค่ะ" เพลงขวัญหยิบคีย์การ์ดในกระเป๋าเสื้อที่ชายหนุ่มส่งสายตาบอก มาแตะที่แป้นสแกน ลิฟต์ก็เปิดออกทันที จากนั้นก็กดลิฟต์ไปที่ชั้นยี่สิบห้า
ติ๊ง~
เมื่อลิฟต์พาทั้งสองไปที่ชั้นยี่สิบห้า ซึ่งเป็นเพนต์เฮาส์ของวายุ เขาจึงบอกเธออีกครั้งว่า...
"กดเปิดลิ
