เช้าวันต่อมา...
กริ๊ง กริ๊ง~
เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น ทำให้เพลงขวัญควานมือไปหยิบมาแล้วกดรับทันที โดยลืมว่าตอนนี้ตัวเองนอนอยู่ที่ห้องของแฟนหนุ่ม ไม่ใช่บ้านตัวเอง
"สวัสดีค่ะ" เพลงขวัญพูดออกไปโดยอัตโนมัติ
"เพลง ตอนนี้หนูอยู่ไหนลูก เมื่อคืนนอนบ้านข้าวตังเหรอ เมื่อคืนแม่ไม่เห็นกลับบ้าน แล้ววันนี้จะกลับตอนไหน" เขมจิราถามลูกสาวอย่างอ่อนโยนและไม่ได้คิดอะไร เพราะปกติวันศุกร์ ทั้งเพลงขวัญและข้าวตังก็สลับกันไปนอนบ้านของแต่ละคนเป็นประจำ
"เอ่อ..." เพลงขวัญที่พึ่งรู้ว่ากำลังนอนอยู่ที่ไหนก็ถึงกับตอบไม่ถูก
"น้องเพลงครับ จะรีบตื่นไปไหนครับ นอนต่อเถอะ ขอพี่กอดหน่อย" เสียงของวายุดังขึ้นข้าง ๆ หูของเพลงขวัญและยังดังเข้าไปในโทรศัพท์มือถือ จนปลายสายได้ยินอย่างชัดเจน
"พี่ลม... ปล่อยก่อนค่ะ" เพลงขวัญรีบบอกวายุอย่างตกใจ โดยไม่รู้ว่าเผลอพูดให้แม่ตัวเองได้ยินไปด้วย
เมื่อแม่อย่างเขมจิราได้ยินก็ถึงกับอึ้งไปชั่วขณ
