46
เดลต้า
"ที่บ้านมีะไร ทำไมไม่อยากให้กลับ" ผมถามอย่างจับผิด ยัยนี่ต้องทำอะไรไว้ที่บ้านแน่ๆ ถึงไม่ยอมให้ผมกลับบ้านสักที มันต้องมีแหล่ะยัยเด๋อด๋าไปทำอะไรไว้
"ไม่มี้มมม" เสียงจะสูงไปไหน โกหกก็ไม่เนียน
"....." ผมเงียบ มองหน้าเธอนิ่งๆ อย่างคาดคั้น
"กลับบ้านกันก็ได้ แต่เดลห้ามโกรธเชอนะ" นั่นไงเผยออกมาแล้ว เธอทำอะไรไว้ที่บ้านจริงๆ ด้วย
"ยังไม่รู้ต้องดูก่อนว่าทำผิดเรื่องอะไร" ผมให้คำตอบไม่ได้หรอกว่าจะโกรธหรือไม่โกรธ ถ้าเธอแอบซ่อนผู้ชายไว้ในบ้านล่ะจะทำไง มันก็ต้องโกรธอยู่แล้วมั้ย คาดการณ์ยัยเด๋อด๋านี่ไม่ได้จริงๆ
12.00น.
เราออกจากโรงแรมกลับมาบ้านเวลาเที่ยงตรงเป๊ะ ท่าทางของคนที่นั่งอยู่ข้างๆ มีสีหน้ากังวลอย่างเห็นได้ชัด เธอทำอะไรนะ ทำไมผมไม่รู้ ลูกน้องไม่เห็นรายงานผมเลย
"ถึงแล้ว" ผมบอกร่างบางที่นั่งนิ่งไม่ยอมลงจากรถ ทั้งที่รถจอดได้สักพักแล้ว
"อือ เดลมานี่กับเชอก่อนนะ" เธอพยักหน้าแล้วก
