6
ฉันยืนกำมือถือที่มีรูปชุดแต่งงาน จะเอามาให้เขาดูเผื่อเขาไม่ว่างไปที่ร้าน ฉันเตรียมพร้อมมาแล้วเพราะรู้ว่าเขาจัดตารางเวลาตัวเองเป๊ะแค่ไหน แต่ไม่คิดว่าเวลาแค่สองสามนาทีก็จะไม่มีให้ฉัน
ฟู่~~~
ฉันแหงนหน้าขึ้นไล่น้ำตาตัวเองไม่ให้ไหล แล้วเดินกลับห้องไปเอากระเป๋า พอดีกับรถคันหรูของเขาวิ่งออกไป
"พี่ก้องคะ" ฉันเรียกพี่ก้องเลขาส่วนตัวของเขาเอาไว้ เมื่อลงมาเจอที่หน้าห้องอาหารพอดี
"ครับ"
"เอ่อ...ตารางของเดลว่างวันไหนบ้างคะ" ฉันอึกอักเล็กน้อย กลัวว่าจะล่วงเกินความเป็นส่วนตัวของเขามากเกินไป
"นายไม่มีวันว่างหรอก มีอะไรรึเปล่า เดี๋ยวพี่แทรกตารางให้" พี่ก้องบอกอย่างใจดี
"ไม่เป็นไรค่ะ" ฉันยิ้มให้พี่ก้อง แต่เป็นยิ้มที่ฝืดมาก แล้วเดินเข้าห้องอาหาร
ฉันกินข้าวไม่กี่คำก็ขับรถออกจากบ้าน ไม่ต้องสงสัยฉันใช้จีพีเอสนำทาง ไปดูของชำร่วยกับการ์ด อยากเห็นของจริงมากกว่ารูป แล้วจะเอาตัวอย่างกลับมาบ้านหาเวลาให้
