ตอนพิเศษ 2
22.00น.
"เจ็บมั้ย" ผมถามคนที่นั่งปั๊มนมให้ลูก หลังจากไปส่งลูกเข้านอนก็ได้เวลาปั๊มนม เธอต้องตื่นมาปั๊มนมตอนกลางคืนด้วย การเป็นแม่ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยจริงๆ
"ก็เจ็บนะ" ยัยเด๋อด๋าบอก ไม่คิดว่าคนอย่างยัยเด๋อด๋าจะทนเรื่องแบบนี้ได้ด้วย เครื่องปั๊มนมก็ปั๊มแรง จะใช้เบอร์เบาน้ำนมก็ไม่มา ผมสงสารเมียมากตอนนี้
"เรามีลูกคนเดียวพอมั้ย"
ผมช่างใจก่อนจะพูดออกไป ผมสงสารยัยเด๋อด๋า ตอนคลอดก็ทรมานมาก ยิ่งคลอดเองตามธรรมชาติ ตอนเธอร้องโอดครางผมก็อยู่ด้วย เธอคลานไปทุกที่ในห้องคลอดเลย เธอเจ็บและทรมาน จนนาทีสุดท้ายที่คลอดเชญ่าในน้ำ วินาทีเห็นหน้าลูกผมจำได้ดี มันวิเศษมากครับ แต่ถ้าแลกกับการทรมานของเชอผมก็ไม่อยากมีอีก
"ไม่เอา อยากมีอีกเยอะๆ ลูกน่ารักอยากเล่นกับลูก" ร่างบางส่ายหน้าไม่ยอม แล้วที่อยากมีลูกเพราะอยากมีเพื่อนเล่นสินะ
_ _!
"ไม่กลัวเจ็บอีกหรอ"
"...ลดเหลือสามคนก็ได้" เธอนิ่งคิดอยู่ชั
