3เดือนต่อมา
ร่างบางนอนคุดคู่อยู่บนเตียงคิงไซส์อย่างไม่ยีหล่ะต่อสิ่งใด แววตาเลื่อนลอยทอดมองไปยังบานกระจกใส่ที่มองเห็นวิวทิวทัศของภูเขาสีเขียวขจีไกลสุดลูกหูลูกตา ดวงตากลมโตที่เคยเปล่งประกายสดใสบัดนี้มีแต่ความเศร้าหมอง ใบหน้าซีดเซียว ริมฝีปากแห้งแตกบ่งบอกว่าผู้เป็นเจ้าของไม่ได้ใสใจดูแล
ร่างสูงโปร่งของมาเฟียหนุ่มเดินเข้ามานั้งลงที่ข้างเตียง แววตาที่ทอดมองร่างบางนั้นเต็มไปด้วยความรัก ความหวงห่วงใย ความสงสาร และรู้สึกผิด มือหนาใหญ่ยื่นไปแตะไหล่เล็กๆที่กำลังสั่นไหว เธอคงกำลังร้องไห้อยู่อีกเหมือนเช่นเคย
"มีนา กินข้าวหน่อยนะ"
เงียบไม่มีเสียงตอบรับใดๆจากเธอเหมือนเช่ยเคยนี้เป็นเวลากว่าสามเดือนแล้วที่มีนาไม่ยอดพูดอะไรกับเขาเลย ตั้งแต่อุบัติเหตุที่เกิดขึ้นกับเสี่ยสามครั้งนั้นทำให้ชายหนุ่มกลายเป็นเจ้าชายนิทรามาเป็นเวลาร่วมสามเดือนแล้ว ราวปาฎิหารทีมกู้ชีพโทรมาแจ้งข่าวว่าเขาเสียชีวิตในที่เกิดเหตุแต่พอ
