“สัปดาห์หน้าค่อยไป ให้พี่แน่ใจก่อนว่าปรางไม่แพ้ท้องแล้วจริง ๆ”
“ปรางเป็นห่วงร้าน”
“สร้อยคอยดูแลให้อยู่ ไม่เห็นมีอะไรน่าห่วง”
“แต่…”
“สัปดาห์หน้าก็คือสัปดาห์หน้าครับ อย่าดื้อ เพราะทุกครั้งที่ปรางดื้อดึงไม่เชื่อฟังพี่ ก็มักจะเกิดเรื่องตลอดเลย อย่างตอนนั้นที่พี่บอกปรางว่า ไม่ให้ใช้รถคันเก่าของพ่อปราบ ปรางก็ดื้อดึงเอาไปใช้จนเกิดเรื่อง”
พอเขาหยิบยกอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นในคราวนั้นมาพูด มะปรางก็ไม่อาจโต้แย้ง เพราะที่เขาพูดมามันเป็นเรื่องจริง
“สัปดาห์หน้าก็ได้ค่ะ ไม่เห็นต้องทำหน้าดุเลย” มะปรางว่าพลางหยิบตะลิงปลิงในถุงที่วางอยู่บนตักขึ้นมากัดกินอีกลูก
ธิติเห็นแล้วทำน่าสยดสยอง แม้จะน้ำลายสอ แต่เขาก็ไม่ได้อยากกินกับเธอด้วย เพราะรู้ซึ้งถึงรสชาติมันดี
ธิติขับรถมาจนถึงท้ายไร่ เขาจอดรถไว้ใกล้กับต้นไม้ใหญ่ ชายหนุ่มเปิดประตูลงมาก่อน แล้วจึงเดินอ้อมมาเปิดประตูรถให้เมีย เขาช่วยประคองเธอลงมาจากรถกระบ
