ตอนที่ 64

1001 คำ

มือบางวางลงบนหน้าท้อง รอยยิ้มหวานผุดขึ้นบนดวงหน้าสวย ลูกของเธอจะมีครบทั้งพ่อและแม่ เธอจะไม่ทำให้ลูกต้องรู้สึกว่าขาดใคร เพียงแต่ครอบครัวของเราอาจจะแปลกสักหน่อยตรงที่มีบ้านสองหลัง และเขาก็สามารถไปมาหาสู่บ้านสองหลังนี้ได้ เขาเลือกได้ว่าจะนอนที่บ้านหลังไหน ไฟในห้องนอนของมะปรางดับลงแล้ว แต่คนที่ยังไม่ง่วงยังคงก้าวเดินไปรอบสวนสวยยามค่ำคืน ไม่รู้ต้องนอนเฝ้าหน้าบ้านเมียอีกกี่วัน ไม่รู้เมื่อไรเธอจะยอมคืนดี ไม่รู้ว่าวันไหนเธอจะกลับไปอยู่ด้วยกัน ธิติเดินคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย แต่พอเดินไปถึงร่มไม้ใหญ่ข้างร้านที่เขากับเมียยืนคุยกันเมื่อกลางวัน เขาก็ได้ยินเสียงคล้ายของตกดังมาจากหลังร้าน เขาจึงเดินอ้อมไปดูด้านหลัง แสงจันทร์ที่สว่างจ้าทำให้เขาเห็นว่าประตูหลังร้านเปิดอยู่ คิ้วเข้มขมวดมุ่น ใบหน้าเคร่งเครียดลง พอเดินย่องเข้าไปในร้าน ธิติก็เห็นผู้ชายรูปร่างสันทัดกำลังค้นข้าวของอยู่หลังเคาน์เตอร์ เขานึกโมโหต

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม