บทที่ 45

1281 คำ

พลาดรักคุณสามี บทที่ 45 ทีแรกก็ชั่งใจอยู่ว่าถ้าเขามองขึ้นมาเธอจะหลบไหม ในขณะที่กำลังคิดอยู่สายตาของคนที่เพิ่งลงจากรถก็มองขึ้นมาจริงๆ หญิงสาวเลือกที่จะไม่หลบ ให้เขาเห็นไปเลยว่าเธอยืนอยู่ตรงนี้ ที่รามิลมองขึ้นไปเพราะอยากรู้ว่าเธออยู่บนห้องหรือยังอยู่ข้างล่าง "เดี๋ยวพรุ่งนี้จะโทรไปหาประกันให้นะ" เขาพูดแค่นี้ก็รีบเข้าบ้าน เกศรินได้แต่มองตามไป..ในเวลานี้อยากคุยกับใครสักคน ถ้ากุลยังอยู่ก็คงวิ่งออกมาถามแล้วว่ามันเกิดอะไรขึ้น ถึงแม้กุลจะมีนิสัยที่เสียอยู่บ้าง แต่สำหรับเกศรินแล้ว กุลเปรียบเสมือนญาติที่คอยถามคอยห่วงใย หวานใจซึ่งยังยืนอยู่หน้าต่างที่เดิม แปลกใจเมื่อเห็นว่าเกศรินซับน้ำตา ที่ร้องไห้คงไม่ใช่เพราะเธอกลับมานะ ถ้าเป็นแบบนั้นเธอต้องคิดยังไง แกร็ก.. ประตูห้องเปิดเข้ามาหวานใจก็ยังคงยืนอยู่ที่เดิม "กินข้าวหรือยัง" "ไม่หิว" "แสดงว่ายังไม่กิน ผมก็ยังไม่กินเหมือนกัน" หวานใจไม่ได้พูดอะ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม