พลาดรักคุณสามี บทที่ 49
"คุณก็ไปนอนสิ" หวานใจเห็นว่าเขานั่งเฝ้าอยู่ข้างเตียง ทั้งๆ ที่เธอใกล้จะหลับอยู่แล้ว
"ผมยังไม่ง่วง คุณนอนก่อนเลย"
"ทำไมคะ ทำไมถึงยังไม่ง่วง"
"ไม่ทำไมหรอก ผมอยากนั่งอยู่ตรงนี้ ข้างๆ คุณกับลูก"
กำลังจะหาเรื่องงอนอยู่แล้วเชียว ได้ยินประโยคนี้แล้วเธอจะงอนได้ยังไง แล้วทำไมเราต้องหาเรื่องเขาด้วย เป็นอะไรมากหรือเปล่า
"นอนนะครับ" มือหนาเอื้อมไปลูบผมของคนที่นอนอยู่บนเตียงเบาๆ จนเธอรู้สึกผิดที่เก็บเขาไว้ข้างกาย เขาคงคิดถึงหญิงคนรักมาก แต่ติดตรงที่ต้องรับผิดชอบเธอกับลูก
หวานใจหลับตาลง ถึงแม้ว่าเธอจะหายง่วงแล้ว อยากให้เขามีเวลาเป็นส่วนตัว เผื่อว่าเขามีธุระจะทำ
เช้าวันต่อมา..
"ตื่นแล้วเหรอลูก"
หวานใจยิ้มให้กับแม่ทั้งสองคนเล็กน้อย แต่สายตานั้นมองไปรอบๆ ห้อง เพราะตอนนี้เขาไม่ได้อยู่ในนี้
"พี่เขาไปคุยกับคุณหมอ"
"ค่ะ"
"หนูกลับบ้านได้แล้วแน่นะ"
"หวานดีขึ้นมากแล้วค่ะ"
