เขาแทรกกายใหญ่โตเข้าไปนั่งอยู่กึ่งกลางระหว่างขาทั้งสองข้างของเธอ แล้วใช้หน้าขาแกร่งดันต้นขาเล็กของเธอให้แบอ้ากว้าง
“ไม่ อื้อออ อื้อออ”
นิ้วใหญ่กรีดไล้ไปตามรอยแยกของกลีบดอกไม้สีชมพูสวย น้ำหวานฉ่ำเยิ้มลื่นมือทำให้เขาอดที่จะอมยิ้มไม่ได้ นิ้วโป้งหัวแม่มือจึงลูบไล้หมุนวนเบาๆ ที่ติ่งเกสรสาว ในขณะที่มือใหญ่อีกข้างของเขากำลังกำสาวท่อนเนื้อขนาดมหึมาของตนเองเบาๆ ตามจังหวะของนิ้วหัวแม่มือนั้น
“อ่าห์ คุณพลอย”
“อื้อ ไคล์ พอแล้ว อ๊า อ๊า”
ทันทีที่ได้ยินเสียงแหบพร่าครางเรียกชื่อเธอเบาๆ คุณหนูพลอยชมพูก็ลืมตาขึ้นมามองเขา แล้วก็ต้องตกใจเมื่อเห็นคนตัวโตกำลังกำสาวท่อนร้อนใหญ่โตด้วยจังหวะช้าๆ
คนหล่อเหลานิ่วหน้าขมวดคิ้ว ดวงตาคมกริบสีเทาเต็มไปด้วยความปรารถนามองสบตากับเธอนิ่งๆ แค่เขาใช้สายตาแบบนั้นมองเธอ มันก็ทำให้เธอตกอยู่ในภวังค์หวาม หาทางออกไม่เจอ
“คุณต้องจ่ายผม หนึ่งน้ำ อืมมมม”
“อื้อ ทำอะไร อ๊า พอ ไคล
