“ถ้าอย่างนั้นผมให้เลขาสั่งอาหารขึ้นมาให้คุณทานในห้องแล้วกันนะครับ”
คนตัวบางพยักหน้าเบาๆ วนกลับมาอ่านบรรทัดนั้นอีกครั้ง และคราวนี้เธอต้องมีสมาธิจดจ่อมากกว่านี้ให้ได้
ในขณะที่เธอกับเขาพักทานอาหารกลางวันในห้องทำงานเรียบร้อยแล้ว คนรักเก่าของเขาก็โทรเข้ามาหาเขาพอดิบพอดี เขายกโทรศัพท์มือถือขึ้นมามองด้วยความลังเลอยู่ครู่หนึ่งว่าจะรับสายของคนรักเก่าดีหรือไม่ เพราะไม่อยากฟังคนตัวบางตรงหน้าที่กำลังจ้องเขาเขม็งกระแนะกระแหนว่าเขาจะเคลมแฟนชาวบ้านอีก
“ทำไมไม่รับล่ะ หรือต้องออกไปรับข้างนอก”
นั่นไง ตาไวเสียด้วย รู้อีกต่างหากว่าใครโทรเข้ามาหาเขา
“เดี๋ยวคุณก็ว่าผมอีก ว่าอยากจะแย่งแฟนคนอื่น”
“ผู้หญิงเขาก็ท่าทางอยากให้คุณแย่งอยู่นะ”
“หรอครับ หรือคุณเองก็ลุ้นว่าให้ผมไปแย่งเคธี่คืนมา ผมกับเคธี่จะได้ไม่ขวางเส้นทางรักของคุณ”
“เอาจริงๆ นะไคล์ ถ้าฉันอยากได้เจฟฟ์ ฉันไม่แคร์หรอกว่าเขาจะมีใคร เพราะผู้หญิงพวกนั
