เสียงเคาะกระจกหน้าต่างสองครั้ง ทำให้น้ำฟ้าที่นอนลืมตาโพลงอยู่รีบดีดตัวลุกขึ้น เพราะมันคือเสียงที่ตัวเองรอคอย
หล่อนกระโจนลงจากเตียง และไปเปิดหน้าต่างออก
“รอผมอยู่ใช่ไหมครับ”
ใช่ หล่อนรอกรอยู่ แต่ก็เขินอายเกินกว่าจะตอบออกไปตรงๆ
“ฟ้านอนแล้วต่างหากล่ะคะ”
กรปีนข้ามหน้าต่างเข้ามา จากนั้นก็ดึงสาวน้อยเข้ามากอดจูบด้วยความคิดถึง
“ผมไม่ชอบการปีนหน้าต่างเข้าหาผู้หญิงแบบนี้เลยให้ตายสิ”
“งั้นก็ไม่ต้องมาสิคะ” หล่อนทำปากดีไปอย่างนั้นแหละ เพราะถ้าเขาไม่มา คงเป็นหล่อนที่ร้องไห้ขี้มูกโป่ง
“ถ้าผมไม่มา แสดงว่าผมตายไปแล้ว”
แล้วเขาก็ช้อนหน้าของหล่อนด้วยฝ่ามือใหญ่ ก่อนจะจูบลงมาหา
สัมผัสแรกอ่อนโยน แต่หลังจากนั้นสัมผัสของชายหนุ่มก็เปลี่ยนเป็นร้อนแรงดูดดื่ม จนน้ำฟ้าแทบหายใจหายคอไม่ทันเลยทีเดียว
พอจูบกันจนปากเปื่อยแล้ว กรก็ช้อนร่างแน่งน้อยขึ้นมาไว้ในอ้อมแขน ก่อนจะพาไปวางบนเตียง และถาโถมลงมาหา
“ไม่รู้ทำไม
