“หยุด!! คุณไม่มีสิทธิ์มาเรียกผมอย่างนั้น ผมเกลียดคุณ... คุณมันคือฆาตกร คุณมันเลือดเย็นฆ่าพ่อแม่ผมยังไม่พอ แล้วยังมาฆ่าผมให้ตายทั้งเป็นอีก ใจคุณมันทำด้วยอะไร ทำด้วยอะไร!! ถึงได้โหดเหี้ยมนัก ทำได้แม้กระทั่งคนที่มีพระคุณ ผมหลงเข้าใจผิดนายอำนาจซะตั้งนาน ที่แท้ตัวการสำคัญมันก็คือคุณนั่นเอง ฆาตกร!!!” ชลาลัยร้องไห้ออกมาอย่างเจ็บปวด หล่อนผวาจะเข้าไปกอดลูกชาย แต่เขาก็ยังถอยหนีอย่างรังเกียจ
“เหนืออย่าทำอย่างนี้กับแม่เลย แม่รักเหนือมาก ถ้าไม่มีเหนือ แม่คงต้องตาย” เหนือตะวันเห็นมารดาฟูมฟายออกมาอย่างน่าเวทนาก็ใจอ่อนยวบ ผวาจะเข้าไปกอด แต่ภาพพ่อแม่บังเกิดเกล้าของเขาที่นอนจมกองเลือดตายอย่างทรมานนั้นผุดขึ้นมาสมอง ทำให้เขาต้องใจแข็งต่อไป ไม่ใช่ใจแข็งสิ เขาเกลียดหล่อนต่างหาก เกลียด!!! ที่สุด...
“ผมเกลียดคุณ” ชายหนุ่มเน้นทุกคำที่พูด ชลาลัยทรุดลงกองกับพื้นอย่างสิ้นเรี่ยวแรง หล่อนฆ่าคนไปตั้งมากมายก็เพื่อจะได้
