“จะว่าไปทำไมคนที่นี่เรียกคุณว่าแสงคะ”
ศศินาถามตอนที่กำลังเดินไปตลาดที่อคิราห์บอกว่าอยากให้ไปเห็น ทั้งที่
บ่ายนี้อุตส่าห์ตั้งตารอดูฟ้าว่าจะมีฝนตกรึเปล่าแต่กลับสดใสไม่มีเค้าว่าฝนจะตกแม้แต่น้อย ทั้งที่เป็นหน้าฝนและตกอยู่ทุกวันแท้ๆ ตอนอยากให้ตกดันไม่ตกซะได้ สุดท้ายศศินาเลยตัดใจลองใช้ชีวิตรอฝนตกอย่างที่อคิราห์ว่าไปก่อน แล้วตอนนี้บ่าวสองคนที่ตามมาก็อยู่ห่างพอสมควรเธอเลยไม่ต้องระวังการพูดนัก
“นั่นเป็นอีกชื่อนึงของข้า อคิราห์แปลว่าแสงอาทิตย์ ท่านพ่อเลยตั้งให้ข้า
อีกชื่อว่าแสง”
“แบบนี้เอง จะว่าไปก็บังเอิญจังที่ชื่อฉันก็แปลว่าพระจันทร์ พอมาที่นี่ถูกเรียกว่าจันทร์ซะงั้น”
ศศินาพยักหน้าเข้าใจ ก่อนจะนึกได้ถึงความบังเอิญของชื่อเธอด้วยเช่นกัน ทุกคนเอาแต่เรียกอคิราห์ว่าพ่อแสงๆทั้งวัน ส่วนเธอก็ถูกเรียกแม่หญิงจันทร์บ้างแม่จันทร์บ้าง ทั้งไม่ชินทั้งรู้สึกแปลกแต่ก็ต้องยอมตามน้ำไปแบบนั้น แถมยังพูดจาติดๆขัด
