ช่วงสายของวัน ความเงียบสงบในห้องนอนใหญ่ถูกแทนที่ด้วยเสียงประตูหน้าบ้านที่เปิดออก เสียงฝีเท้าหนักของสามีพลอยชมพูดังสะท้อนเข้ามาพร้อมกับเสียงกระเป๋าถูกวางลงบนพื้น
“ชมพู…ฉันกลับมาแล้ว”
วีรภัทร์เอ่ยเรียกภรรยาน้ำเสียงทุ้มเหมือนปกติ พลอยชมพูที่นอนอยู่บนเตียงสะดุ้งเฮือกทันที ดวงตาที่เพิ่งลืมขึ้นยังเต็มไปด้วยความตื่นตกใจ เธอรีบคว้าผ้าห่มมาคลุมร่างกายเปลือยเปล่า หัวใจเต้นแรงรัวไม่เป็นส่ำ ริมฝีปากสั่นพร่าด้วยความหวาดหวั่น
เชิดที่นอนเคียงข้างกันอยู่ก็ลืมตาขึ้น ดวงตาคมวาววับด้วยความระวัง เขายกนิ้วแตะริมฝีปาก ส่งสัญญาณให้เธอเงียบ ก่อนจะโน้มตัวกดจูบแผ่วๆ ที่ขมับราวกับย้ำให้เธอสงบใจ
เสียงฝีเท้าใกล้เข้ามาเรื่อยๆ ขึ้นบันไดทีละขั้น บ้านที่เมื่อเช้าเต็มไปด้วยเสียงครางเร่าร้อน บัดนี้กลับคล้ายกับจะถูกเปิดโปงทุกความลับที่ซ่อนอยู่
พลอยชมพูเม้มปากแน่น ดวงตาฉ่ำปรือเปลี่ยนเป็นแววสั่นไหวเต็มไปด้วยความกดดัน ภาย
